در قالبهای گلی را کارگران پر می کردند و در زمین صاف در آفتاب چیده پس از خشک شدن حمل نموده و استادان در کار ساخت از این خشتهای اماده استفاده می کردند . مسلما یکی از بخشهای سخت کار حمل خشتها بود .که انرزی زیادی مصرف میکرد . که کاربرد این ضرب المثل را روشن می سازد . 

معمولا حمل خشتها را که بر پشت کمر انجام میشد ،پشته( pashta) می گفتند .