هر جای کرکس که دست بگذاری از درد فریاد می کشد.

 هرجاي «كركس» كه دست مي گذاري، درد مي كند!

آيا معادن سنگ، قنات «گرداب» نطنز را خشك مي كنند؟

 

نويسنده: زهرا كشوري

 

هرکجاي کرکس که دست مي گذاري، درد مي کند. دردي که تيشه معدنکاوان به ريشه اش نشانده است. کرکس، معدني از سنگ هاي قيمتي است اما رگ حيات نطنز و روستاهاي سرسبزش که به کوير اصفهان لبخند زده اند هم در دست اين رشته کوه است. صداي ناله و درد ناشي از زخم هاي کرکس از همه روستاهاي نطنز به گوش مي رسد، از ابيانه تا همين ۴ روستايي که مي خواهند روزنامه «ايران» صداي آنها در برابر زخم هاي بي امان معدنکاوان باشد. صداي دردي که دارد به دو دهه مي رسد! دردي کهنه، زخمي ناسور! چهار روستاي منطقه طرقرود، باغستان بالاو پايين، آبکشه و طرق!

    

    رگ زني حياتي سه هزار ساله!

     «مهدي زينالي» يکي از اهالي روستاي «باغستان بالا» در گفت و گو با «ايران» مي گويد:«۱۷ سال به هرجايي که مي شد رفتيم تا کسي ما را از دست مزاحمت هاي ۴ معدني که روي تنها قنات روستا يعني قنات سه هزار ساله «گرداب» چنگ انداخته و با آلودگي ها نفس ۳ هزار نفر را در اين روستا ها به بند کشيده اند، نجات بدهد.» تمام مدارک، اسناد و نامه نگاري هايي که قدمت آنها تا سه سال ديگر به دو دهه مي رسد، در تحريريه روزنامه ايران موجود است.

     آن طور که شوراي اسلامي باغستان بالادر نامه اي به «صالحي» فرماندار وقت شهرستان نطنز نيز در سال ۸۵ مي نويسند: «چهار معدن به رغم نظريه کار شناسان رسمي و دادگستري به هيچ يک از تعهدات خود عمل نکرده و همچنان با تيغ بولدوزرهاي معادن نه تنها سنگ هاي تراونين، بلکه قلب هاي مردم بي دفاع و محجوب روستا را نشانه گرفته و هر روز با پيشروي سطوح تحتاني و برداشت لايه هاي زيرين سنگ و سرازير کردن ضايعات و آوارهاي معادن به سمت داخل حريم روستا، تنها رشته قنات که قرن ها منبع تامين آب روستا بوده را در معرض تهديد جدي قرار داده است.»

    اما اين تنها خدشه اي نيست که به قوانين و قراردادها وارد مي شود، بلکه معدنکاوان فاصله قانوني بين روستا و معادن را هم خط زده اند. قانوني که فاصله بين معادن تا مناطق مسکوني را حداقل ۸۰۰ متر اعلام مي کند اما در بهترين حالت اين معادن تنها ۳۰۰ متر با روستا فاصله دارند و در بد ترين و خطرناک ترين حالت به کمتر از ۱۰۰متر مي رسد. فاصله معدن تا نخستين چاه قنات هم به 100 متر نمي رسد. اين قنات تنها منبع تامين آب شرب و کشاورزي چهار روستاست. منطقه اي که باغ ها و طبيعت زيبايش در تابستان، نزديک به 5 هزار نطنزي را به منطقه برمي گرداند.

    

     تعداد معادن از ۱۴ به ۲۴ رسيد!

    سال ها تلاش قضايي آنها براي پايان دادن به داستاني که قصه زندگي را در منطقه «طرقرود» به فصل آخر نزديک مي کند به گفته زينالي نتيجه اش آن شد که تعداد معادن از ۱۴ به ۲۴ معدن رسيد. يکي ديگر از اهالي منطقه مي گويد نه تنها گرد و غبار ناشي از معدن ريه روستاييان را نشانه رفته که خزان را به کمين کشاورزي و باغ هاي منطقه گمارده است: «وقتي چهار معدن همزمان شروع به فعاليت مي کنند، روستاييان احساس مي کنند که در ميان ميدان جنگ گير افتاده اند.»

    غرش و لرزش ناشي از انفجار ها، زلزله اي بي پايان را در ذهن آنها تداعي مي کند که خشک شدن تنها قنات منطقه تنها يکي از پيامدهاي تلخ اين ويراني است، خشک شدني که مهاجرت آنها را در پي خواهد داشت. نطنز پيش از آنکه معدنکاوان، کرکس را صد پاره و بي آبي را به دل باغ روستا هايش روانه کنند هم در زمينه مهاجرت حرف هاي مبهم زيادي داشت.

    آن طور که «غلامرضا علي محمدي» عضو شوراي شهر نطنز به خبرنگار ما مي گويد: «اين پديده فقط ۳۸۰ هزار نطنزي را در طول دهه هاي گذشته ساکن پايتخت کرده و تهراني شده اند.» چرايش را هم نمي داند! حالابايد به آن مهاجرت مبهم و رازآلود مهاجرت ناشي از بي آبي و به دنبال آن بي ثمري باغ ها و زمين هاي کشاورزي را هم اضافه کرد. کل، قوچ و ميش هاي منطقه هم آواره شده اند. «علي الماسي زاده» مسئول دفتر فني فرمانداري نطنز در سال ۸۵ هشدار مي دهد که برداشت بي رويه از معادن سنگ منطقه، علاوه بر تخريب محيط زيست، احتمال جاري شدن سيل هاي مخرب به مناطق روستايي و شهري را افزايش مي دهد. برداشتي که مسيل ها را هم کور کرده و همه چيز را براي يک اتفاق دردناک مهيا کرده اما اين اخطارها هم راه به جايي نمي برد.

    به گفته او منطقه کرکس، آب سفره هاي زيرزميني ۱۴ روستاي اين منطقه را از جمله اوره، بيدهند، طار، طرق، فريزهند، کشه، ورگوان و... را تامين مي کند. «طرقرودي ها» عرض حال را به شوراي عالي معادن هم کشانده اند: «حتي با دکتر سرقندي معاون وزير معادن هم صحبت کرديم ايشان البته از موضوع خبر نداشتند. الان هم نمي دانيم چه اتفاقي بايد بيفتد تا کار به نتيجه برسد.»

    يکي ديگر از اهالي مي گويد در حالي که مسئولان شهري اجازه ساخت و ساز در ۲۰۰متر هم به دشواری انجام می گیرد.

شهر تاریخی طرقرود زیر فشار لودرها و سنگ شکنها له می شود.

 شهر تاریخی وگردشگری طرقرود زیر چرخ لودرها و بولدوزرهای معدن کاران له می شود.

مطلب از آقای رحیمی:

 

 

مجموعه‌ بناهای تاریخی و چشم انداز‌های زیبای طرقرود بخش قابل توجهی از پتانسیل های عظیمی است که می‌تواند نقش حیاتی در توسعه طرقرود ایفا نماید اما اکنون و امروز طرقرود را فقط با مظاهر ویرانی و آلودگی چون معادن سنگ تراورتن می شناسند.

 

طرقرود/ خبرنگاران جوان طرق

 

طی چند سال گذشته فعالیت معدن کاران وشرکت های معدنی در شهرستان نطنز و خصوصا شهر جدید التاسیس طرقرود در استان اصفهان به بالاترین میزان خود رسیده است .

 

بهره برداران معادن سنگ های ساختمانی وتزئینی، بدون توجه به شرایط طبیعی و اکو سیستم منطقه به فعالیت گسترده خود و بهره برداری بیش از حد وبی رویه از معادن ادامه می دهند .

 

همین عامل موجب تخریب گسترده منابع طبیعی وطبیعت بکر طرقرود شده است و در بسیاری از مناطق که از اهمیت فوق العاده طبیعی و زیست محیطی برخوردار بوده وحتی قابلیت گردشگری نیز داشته لطمات جبران نا پذیری بر جای گذاشته است.

شهر تاریخی وگردشگری

با عرض سلام و درود خدمت همه دوستان و بزرگواران عزیز عباداتتون قبول حق تعالی ان شاء الله الحمدلله خد