ادامه

مرحوم شریف
مردی از تبار پاکان و آزادگان . مردی پاک و درستکار کسییکه که جز راستی در زندگی نگفت و از هیچکس بجز خدا نهراسید . و زیر بار منت هیچکس نرفت . در زمانیکه خیلی از اهالی طرق به خاطر مشکلات اقتصادی و نبودن کار و درآمد برای معاش زندگی مهاجرت کردند و به شهرهای بزرگ رفتند، او  از سختیها و کاستیهای زندگی در شهر کوچک طرقرود هیچگاه نهراسید و فرار نکرد. با ناملایمات جنگید .  و تا جایی که پنده به یاد میآورم ، کم داریم از همشهریان گرامی  که مانند ایشان دارای صبر و مقاومت بوده باشند . یکی دیگر از فضیلتهای این مرد خدا حضور حداکثری در نماز جماعت بود . چه در مسجد محله پایین و چه در مسجد جامع شهر . مرحوم شریف از اولین افرادی بود که  در وقت اذان در مسجد حضور می یافت و در صف جماعت قرار میگرفت . این حضور حداکثری مرحوم شریف محدویت فصلی و زمانی نداشت . یعنی در تابستان گرم و یا در زمستان سرد حضور او تداوم داشت . حتی در ماه ها و روزهای آخر عمر دنیویش با اینکه به خاطر زحمات وصف ناپذیر کشاورزی دارای دردهای پا و زانو و کمر بود ، باز با تکیه برعصای چوبیش به طرف مسجد حرکت می کرد و  به حضور در نماز جماعات ادامه میداد . مرد چهار فصل طرقرود . با تحمل تمام سختیهای زندگی در روستایی دور افتاده و کوچک . گفتن حق و حقیقت شعار و عمل این مرد شریف بود . وقتی که در سرمای زمستان همه روستا را ترک کردند او ایستاد . روحشان شاد و یادشان گرامی باد